Nauki o komunikacji społecznej i mediów

Dyscyplina: nauki o komunikacji społecznej i mediach została powołana w Polsce w 2018 roku w ramach nowej systematyki dyscyplin naukowych w duchu reformy szkolnictwa wyższego zapoczątkowanej w 2019 roku. W swoim głównym nurcie dyscyplina ma 10 lat, kiedy w 2011 roku po raz pierwszy w Polsce, po kilku latach starań w ramach środowiska Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej powołana została dyscyplina nauki o mediach. Po 7 latach funkcjonowania pod taką nazwą w roku 2018 dyscyplina została poszerzona, obejmując zakres komunikacji społecznej i informacji. W ramach nowej dyscypliny, aktualnie obowiązującej, nauki o komunikacji społecznej i mediach, zostały połączone trzy dotychczasowe dyscypliny: nauki o mediach, nauki o poznaniu i komunikacji społecznej oraz informatologia i bibliologia. Ta konsolidacja dyscyplin oznacza także poszerzenie zakresu tematyczno-problemowego badań naukowych w dziedzinie nauk społecznych z inspiracją nauk humanistycznych.

Rozwój dyscypliny w świecie i w Polsce określił także jej wieloparadygmatyczny i multidyscyplinarny charakter z wielością subdyscyplin zajmujących się komunikacją społeczną i mediami. Wielość i różnorodność subdyscyplin umożliwia harmonijne przenikanie się perspektywy nauk społecznych (jako zasadniczo dominującej, ze względu na usytuowanie dyscypliny w dziedzinie nauk społecznych), humanistyki oraz refleksji nad technologią komunikowania. Z tej racji dyscyplina dysponuję wielością podejść metodologicznych, które umożliwiają tworzenie multidyscyplinarnych projektów badawczych i współpracę między przedstawicielami różnych nauk. Taki rozwój polskiego medioznawstwa i komunikologii zgodny jest z kierunkiem, w jakim podąża współczesna nauka.

Po kilku latach starań Instytutu Dziennikarstwa, Mediów i Komunikacji Społecznej Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie otrzymał w roku 2017, jako piąta uczelnia w Polsce, uprawnienia do nadawania stopnia doktora w dyscyplinie nauki o mediach. Wydział Nauk Społecznych prowadzi kończący się w 2022 roku cykl studiów doktoranckich w zakresie nauk o komunikacji społecznej i mediach (2018-2022), a od 2019 roku kształcą się w tej dyscyplinie doktoranci w Szkole Doktorskiej. Do dyscypliny są przyporządkowane trzy kierunki studiów ze swoimi szczegółowymi specjalnościami: dziennikarstwo i komunikacja społeczna; digital media – kreatywność, analiza, zarządzanie; komunikowanie promocyjno-wizerunkowe – reklama, branding, public relations.

Lista subdyscyplin i obszarów zainteresowania nauk o komunikacji społecznej i mediach obejmuje wiele szczegółowych tematów i problemów badawczych. Dyscyplina nauk o komunikacji społecznej i mediach rozwijana na naszej Uczelni uwzględnia wszystkie te obszary badawcze, koncentrując się na kilku subdyscyplinach odpowiadających specyfice i misji Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Należą do nich:

· aksjologia oraz etyka mediów i komunikacji społecznej: ten obszar badawczy jest o wielu lat wyznacznikiem specyfiki naszego ośrodka naukowego w Polsce i zagranicą. Od 15 lat prowadzimy międzynarodowe konferencje etyki mediów oraz prowadzimy badania naukowe w tym zakresie, wydając już 19 tomów serii „Etyka mediów. Zdobycie właściwej orientacji etycznej w mediosferze jest zarówno sprawą profesjonalizmu dziennikarskiego, kultury mediów i relacji społecznych, jak również solidnych badań naukowych w tym względzie. Do tego należy także dołączyć ważne badania naukowe w zakresie prawnych aspektów mediów i komunikacji społecznej.

· filozofia mediów i antropologia mediów i komunikacji społecznej oparte na szacunku dla wartości i godności osoby oraz kulturze dialogu i otwartości na człowieka, gdyż genus humanum arte et ratione vivit. Takie badania naukowe prowadzone w duchu dziedzictwa antropologicznego, etycznego, kulturowego i medialnego Jana Pawła II są przez nas jako konieczność w pluralistycznym społeczeństwie informacyjnym, który podejmuje i realizuje dyscyplina.

· język mediów i komunikacji: badania naukowe w zakresie kultury medialnej wyrażanej w języku; wypływają one z troski o językowe piękno przekazu. Prace badawcze obejmują tematy z zakresu kultury języka mediów, retoryki, stylistyki i etyki słowa; wykorzystujemy przy tym potencjał językoznawczy oraz wiedzę kulturoznawczą w zakresie mediów.

· digital media i technologie medialne: Akademickie Cetrum Medialne oraz Edukacyjne Laboratorium Mediów Społecznościowych powstały jako jednostki wspierające pracę naukowo-badawczą w zakresie cyfrowych mediów, social media, kreatywności i analizy sieci, zarządzania mediami cyfrowymi oraz technologii medialnych. W tym obszarze prowadzone są także badania w zakresie wykorzystania nowych technologii medialnych w edukacji, kształceniu na odległość i prowadzeniu dialogu międzykulturowego.

· teologia mediów, duchowości i relacji społecznych: szczególnie miejscem uprawnionym i powołanym do badań współczesnej kultury medialnej z perspektywy teologicznej i w duchu dziedzictwa kulturowego i medialnego Jana Pawła II jest Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie. Promowanie takich wartości w relacjach społecznych realizujemy poprzez badania naukowe, dydaktykę akademicką w zakresie etyki mediów i komunikacji, duchowości relacji społecznych oraz poprzez troskę o odpowiednią formację duchową, ludzką i etyczną studentów i doktorantów.

· historia mediów, dziennikarstwa i komunikacji społecznej: w prowadzonych badaniach naukowych sięgamy do historii mediów w aspekcie rozwoju aksjologicznej

i etycznej myśli w polskim dziedzictwie medialnym, dziennikarskim i literacko-publicystycznym, jak również w zakresie rozwoju gatunków dziennikarskich i przekazów medialnych. Badania te dotyczą także problematyki prasoznawczej i medioznawczej. Wykorzystujemy przy tym potencjał literaturoznawczy i wiedzę historyczną w zakresie mediów i dziennikarstwa.

· studia nad dziennikarstwem: ten obszar badawczy prowadzony w dwóch aspektach: historycznym i systematycznym, dotyczy przede wszystkim rozwoju i specyfiki dziennikarstwa, a także szczegółowych badań telewizyjnego i radiowego, ewolucji i typologii gatunków dziennikarskich, kondycji i jakości współczesnego dziennikarstwa oraz jego nowych wyzwań. Ten obszar badawczy łączymy z nowymi formami dziennikarstwa internetowego w jego wielorakich aspektach.

· komunikowanie promocyjne i wizerunkowe: reklama, promocja, branding i public relations: to nowe obszary komunikowania społecznego, które coraz bardziej angażują nas badawczo w kontekście potencjału komunikowania społecznego w zakresie reklamy, promocji, brandingu i public relations.

Postępowanie rekrutacyjne

§ 7

1. Poszczególnym elementom postępowania rekrutacyjnego w etapie trzecim (§5 ust.1 pkt. 3) przypisuje się wartość punktową.

2. Maksymalna l i c z b a p u n k t ó w którą można uzyskać podczas postępowania, rekrutacyjnego do Szkoły Doktorskiej wynosi 100.

3. Minimalna liczba punktów uprawniającą do przyjęcia do Szkoły Doktorskiej wynosi75.

4. Do rozmowy kwalifikacyjnej, o której mowa poniżej w ust. 5 lit. c) zostaje dopuszczony kandydat, którego projekt badawczy uzyskał minimum 37 pkt.

5. Na wynik postępowania rekrutacyjnego podczas konkursu do Szkoły Doktorskiej, wpływa suma punktów z:

a) projektu badawczego (maks. 50 pkt);

b) dorobku naukowego z właściwej dyscypliny (maks. 25 pkt);

c) rozmowy kwalifikacyjnej (maks. 20 pkt);

d) średniej ocen ze studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich

(maks. 5 pkt.).

6. Na ocenę z projektu badawczego składa się (maks. 50 pkt):

a) sformułowanie celu naukowego projektu: 0-5 pkt,

b) znaczenie naukowe projektu: 0-15 pkt,

c) koncepcja i plan badań: 0-10 pkt,

d) metodyka badań: 0-10 pkt,

e) kompletność dostępnej literatury dotyczącej problematyki projektu: 0-5 pkt,

f) realizowalność zaproponowanego tematu: 0-5 pkt;

7. Na ocenę z dotychczasowego dorobku naukowego składa się (maks. 25 pkt):

a) recenzowany artykuł naukowy w czasopiśmie z wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego opublikowany w okresie ostatnich 5 lat

kalendarzowych do dnia rozpoczęcia rejestracji w systemie IRK:

i.za jednoautorski artykuł naukowy w czasopiśmie, któremu przypisano 70 lub więcej punktów: – 12 pkt, za współautorstwo – 7 pkt,

ii.za jednoautorski artykuł naukowy w czasopiśmie, któremu przypisano mniej niż 70 punktów: – 7 pkt, za współautorstwo – 4 pkt,

iii.za recenzję w czasopiśmie punktowanym – 1 pkt,

b) artykuł naukowy w recenzowanym czasopiśmie naukowym spoza wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego opublikowany w okresie ostatnich 5 lat kalendarzowych do dnia rozpoczęcia rejestracji w systemie IRK – 2 pkt,

c) recenzja w recenzowanym czasopiśmie naukowym spoza wykazu czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego opublikowana w okresie ostatnich 5 lat kalendarzowych do dnia rozpoczęcia rejestracji w systemie IRK – 0,5 pkt,

d) recenzowana monografia naukowa opublikowana w okresie ostatnich 5 lat kalendarzowych do dnia rozpoczęcia rejestracji w systemie IRK w wydawnictwie z wykazu wydawnictw publikujących recenzowane monografie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego:

i. 18 pkt za opublikowaną w wydawnictwie z Poziomu II – 200 pkt (w przypadku współautorstwa przyznaje się 18/L punktów, gdzie „L” to liczba współautorów),

ii.10 pkt za opublikowaną w wydawnictwie z Poziomu I – 80 pkt (w przypadku współautorstwa przyznaje się 10/L punktów, gdzie „L” to liczba współautorów),

iii.4 pkt za edycję naukową tekstu źródłowego (w przypadku współautorstwa przyznaje się 4/L punktów, gdzie „L” to liczba współautorów),

e) jednoautorska recenzowana monografia naukowa opublikowana w okresie ostatnich 5 lat kalendarzowych do dnia rozpoczęcia rejestracji w systemie IRK w wydawnictwie spoza wykazu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, – 2

pkt (w przypadku współautorstwa przyznaje się 2/L punktów, gdzie „L” to liczba współautorów);

f) edycja naukowa tekstu źródłowego opublikowana w okresie ostatnich 5 lat kalendarzowych do dnia rozpoczęcia rejestracji w systemie IRK w wydawnictwie spoza wykazu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, – 2 pkt (w przypadku współautorstwa przyznaje się 2/L punktów, gdzie „L” to liczba współautorów);

g) jednoautorski rozdział w recenzowanej monografii naukowej opublikowany w okresie ostatnich 5 lat kalendarzowych do dnia rozpoczęcia rejestracji w systemie IRK – 3 pkt (w przypadku współautorstwa przyznaje się 3/L punktów, gdzie „L” to liczba współautorów);

h) redakcja recenzowanej monografii naukowej opublikowana w okresie ostatnich 5 lat kalendarzowych do dnia rozpoczęcia rejestracji w systemie IRK – 3 pkt (w przypadku współautorstwa przyznaje się 3/L punktów, gdzie „L” to liczba współautorów);

i) kierowanie projektem naukowym finansowanym ze źródeł zewnętrznych – 15 pkt za każdy przypadek kierowania projektem;

j) udział w projekcie naukowym na podstawie umowy – 2 pkt za każdy udział w projekcie (maks. 4 pkt);

k) inne osiągnięcia (maks. 3 pkt): wygłoszenie referatu podczas konferencji naukowej, zagraniczny staż trwający co najmniej 4 tygodnie – 1 pkt za każde osiągnięcie.

8. W przypadku publikacji (ust. 7 pkt a‒h) ‒ uznaje się osiągnięcia, które na dzień rozpoczęcia rejestracji w systemie IRK, zostały opublikowane w okresie ostatnich 5 lat kalendarzowych, z uwzględnieniem roku, w którym jest przeprowadzana rekrutacja, a w przypadku osiągnięć wymienionych w ust. 7. pkt i-k powyżej – w okresie ostatnich 7 lat kalendarzowych, z uwzględnieniem roku, w którym jest przeprowadzana rekrutacja.

9. Dorobek naukowy, który nie znajduje potwierdzenia w załącznikach umieszczonych w systemie IRK, nie podlega ocenie przez Komisję.

10. Na ocenę z rozmowy kwalifikacyjnej składa się (maks. 20 pkt):

a) ocena prezentacji projektu badawczego:

i. konstrukcja wypowiedzi: 0-5 pkt;

ii. przedstawienie zakresu badań i przewidywanych efektów: 0-5 pkt;

iii. określenie planów dotyczących wykorzystania oraz popularyzacji efektów: 0-5 pkt;

iv. zwarta, logiczna, przedstawiona właściwym, naukowym językiem argumentacja: 0-5 pkt;

b) poziom wiedzy z zakresu tematyki badawczej projektu oraz umiejętność udziałuw dyskusji na kanwie współczesnych problemów badawczych wybranej dyscypliny naukowej: 0-10 pkt.

11. Przyjmuje się następujący sposób przeliczania wyniku ukończenia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich za granicą przy innej skali ocen niż stosowana w Uniwersytecie:

gdzie:

W – wynik przeliczony na jednolitą skalę ocen 2-5;

wynik – wynik ukończenia studiów, co do zasady ocena na dyplomie, a w przypadku jej braku: wynik punktowy lub średnia ocen ze studiów;

O min – najniższy możliwy wynik do uzyskania, w skali w jakiej został uzyskany;

O max – najwyższy możliwy wynik do uzyskania, w skali w jakiej został uzyskany.

W przypadku gdy wynik ukończenia studiów na dyplomie zagranicznym wyrażony jest w skali literowej wynik rekrutacyjny ustalany jest przy zastosowaniu zasady proporcji, gdzie najlepszemu wynikowi w skali przypisuje się 5 pkt, zaś najgorszemu pozwalającemu na zaliczenie – 1 pkt.

12. Rozmowa kwalifikacyjna z kandydatami do Szkoły Doktorskiej jest przeprowadzana przez Komisję.

13. Rozmowa kwalifikacyjna w całości lub części może odbywać się w języku polskim lub języku obcym. Decyzję w sprawie przeprowadzenia rozmowy kwalifikacyjnej w języku obcym podejmuje przewodniczący Komisji.

14. Sekretariat szkoły doktorskiej informuje kandydatów o terminie rozmowy kwalifikacyjnej.

15. W trakcie posiedzenia Komisji, w ramach którego przeprowadzana jest rozmowa kwalifikacyjna Komisja dokonuje również oceny dorobku naukowego oraz ustala średnią ocen ze studiów, zamieszczając w protokole stosowne zapisy na ten temat.

16. W przypadku niestawiennictwa na rozmowie kandydat otrzymuje z niej 0 pkt.

17. Kandydat, który w ocenie któregokolwiek z elementów składowych postępowania rekrutacyjnego otrzymał 0 pkt, nie może być przyjęty do Szkoły Doktorskiej.